Hou hou je Nilgün Yerli vast?

Als ik de kans krijg in ieder geval warm en intens, als dank voor de prachtige show van vanavond. Ze schitterde en dat ondanks wel een heel moeilijk publiek. Lachen wilde men wel, maar ingaan op vragen van deze cabaretière was er niet echt bij. Lag dat aan het onderwerp waarover ze ons bevroeg? (Niet bij stil gestaan hoe vaak in welk land gesext wordt - is het in Nederland echt minder dan 1 x per week? Ik zal dat nog eens nader rondvragen in mijn vriendenkring ; de zaal had er in ieder geval geen kaas van gegeten - antwoorden dan wel sexen, zoals uw wenst.)

Liefdevol en scherp, juist vanuit die liefde, vertelt ze het verhaal van Eva en Adam - maakt inzichtelijk hoe ons gewone zaken een ander vreemd kunnen zijn. Misschien schitterde ze ook wel dankzij het moeilijke publiek, ze lijkt me wel een vrouw die graag een uitdaging aangaat. En vanuit die zelfliefde houdt ze van de hele zaal. Feiten over allochtonen worden verpakt in heerlijke humor of glimmende ironie. Haar zinnen zitten bomvol spitsvondigheden en het tempo ligt hoog - als je even niet oplet vermoed ik dat je zo een woordspeling of kwinkslag naar het laatste nieuws mist.

En ze heeft dan ook wat te vertellen in de ruim twee uur durende show! Of ze nou ontroerde of tot nadenken stemde, na afloop viel haar een minutenlange staande ovatie ten deel. Inmiddels thuis haal ik scènes voor de geest en wil ze koesteren. Mooie weerwoorden tegen afkammen van toevalligheden zoals religie en TrOts zijn op een laNd. Nee beter nog, een alternatief geluid dat pleit voor verbondenheid om wat er toe doet en trots zijn op daden - dat waar je zelf verantwoordelijk voor bent. Ik wil het allemaal opslaan, bewaren, nalezen - hoe hou ik dit allemaal vast?

Eenmaal thuis realiseer ik me dat ik kan niet wachten tot het samenwonen zo ver is, gaan m'n vriend en ik voor de vaker dan die ene keer per week ;)

Religie krijgt vaak op haar donder als het gaat om het schenden van rechten van vrouwen. Nu gaat het ook wel eens ernstig mis, zoals in Spanje. Daar stelde de aartsbisschop* van Granada in het kader van een abortusdiscussie dat “als een moeder haar eigen weerloze kind doodt, dit aan mannen het absolute en onbeperkte recht [geeft] om haar lichaam te misbruiken”.

Daar word ik even stil van. Toch blijf ik erbij dat religie niet het probleem is (wel die aartsbisschop). Religie is niet alleen een bedreiging van vrouwenrechten, het is ook hun recht om deel uit te maken van hun religie en deze mede te bepalen. Dit tegen de stroom in van religieuze leiders die menen de rechten van vrouwen te moeten beknotten om hun versie van cultuur veilig te stellen. Nou is er nog veel meer te zeggen over religie en rechten, vooral die van vrouwen, maar dat was niet waarom ik achter de laptop kroop.

Ik fietste langs het Tropenmuseum en zag… Nou ja, de foto zegt vast meer dan duizend woorden. Hier werd ik ook even stil van. Nadat ik me eerst heel ongemakkelijk voelde. Wat zag ik. Ik zag iemand haar kont aanbieden. ‘Larger than life’. Ik kan er veel woorden aan weiden, dat dit vrouwonterend is enzo, maar een opmerking van mijn vriend zegt het het scherpst: ‘denk je eens in dat een man zo geposeerd stond, dan was de wereld te klein geweest’.

Nu is een deel van de anti-discriminatiewetgeving niet van toepassing op religieuze praktijken. Het is ook een hard bevochten recht met een lange geschiedenis. Dit lijkt me minstens rechtvaardigen dat waar het recht op godsdienst botst met bijvoorbeeld het recht om als vrouw niet gediscrimineerd te worden, er een afweging moet komen welk recht zwaarder weegt.

Maar nu de reclamewereld… een deel van de anti-discriminatiewetgeving is ook daarop niet van toepassing. Welk zwaarwegend recht zou hier beschermd worden, behalve het recht om rijk te worden over de ruggen van vrouwen heen? Laten we deze misstand aljeblieft rechtzetten en dergelijke pornografische afbeeldingen uit ons straatbeeld houden.

*Niet zomaar iemand: een aartsbisschop staat na de paus en patriarch als derde in katholieke hierarchie.

De Purperreiger, het bijna monumentale pand aan de Celebesstraat 80,
herbergt veel kleine en sympathieke bedrijfjes. Ook zit er een
kunstenaar die kinderen uit de buurt schilderles geeft.
Het stadsdeel is van plan om vastgoed te verkopen omdat het het
stadsdeel (en dus de burgers) veel geld kost. Ook moet gezegd dat een
stadsdeel niet het beste is toegerust om vastgoed effectief te
beheren. De Purperreiger maakte deel uit van de panden die verkocht
zouden worden. Uiteraard was het behoud van de sociale functie of
buurtfunctie die sommige van die panden hebben veilig gesteld, ook na
verkoop.
Met het oog op de verkiezingen zaaien sommige politieke partijen
paniek door deze waarborgafspraken te ontkennen. Zo kwamen ook de
huurders van de Purperreiger in actie. Inmiddels is wel duidelijk dat
bij de verkoop van het Zeeburgs vastgoed de belangen van huidige
huurders en de buurtbewoners goed zijn beschermd. De huurders van de
Purperreiger hadden inmiddels in de Triodosbank een financierder
gevonden om zelf hun pand te kopen.
Met de huurders worden dezelfde afspraken gemaakt als voor de andere
panden om de maatschappelijke functie veilig te stellen. GroenLinks
heeft zich vanaf het begin ingezet hiervoor. Zo kan de buurt nu en in
de toekomst genieten van het moois dat het pand en de huurders -
binnenkort eigenaars!- te bieden hebben!

Vrouwvriendelijke plannen smeden, messcherpe juridische analyses maken
en zacht zijn voor de mensen. Dat doet het nieuwe bestuur in een
notendop...
2010 is een daarmee een bijzonder goed jaar voor het verbeteren van de
rechtspositie van vrouwen durf ik nu al te voorspellen!